Przewodnik po wyborze gniazda zaworu motylkowego

Główne typy zawory motylkowe

Istnieją dwie szerokie rodziny zaworów motylkowych. W skrócie, różnica polega na tym, czy trzpień jest koncentryczny w stosunku do linii środkowej korpusu zaworu, czy mimośrodowy, czy też lekko przesunięty względem środka w dwóch lub trzech płaszczyznach. Ta różnica geometryczna jest odpowiedzialna za różnice w sposobie osadzania i zamykania różnych zaworów motylkowych. Te dwie grupy pokrywają się w pewnym stopniu pod względem wartości znamionowych i wydajności, ale pod względem charakterystyk operacyjnych, które naprawdę mają znaczenie, takich jak ciśnienie znamionowe i zdolność odcinania, te dwa typy zaworów są zupełnie różne. Nie trzeba dodawać, że oba zawory wyglądają dość podobnie (to znaczy, że oba są często bardzo krótkie i często nie mają własnych kołnierzy, a obydwa mają dysk obracający się wewnątrz rury) i mają wspólną cechę: nazwy zaworów motylkowych , często są mylone.

Obydwa zawory mają pewne cechy, które czynią je godnymi wyboru zamiast na przykład zasuwy. Ale oba mają pewne bardzo wyraźne wady, a nie te same wady dla każdego typu. Aby zilustrować fakt, że powszechne było zamieszanie między tymi dwoma firmami, firma będąca jednym z pionierów w dziedzinie rozwiązań o wysokiej wydajności rynek zaworów motylkowych spędził 10 lat i wydał wiele dolarów na reklamę, starając się, aby ich zawór był określany jako coś innego niż „zawór motylkowy”. Próbowali nazywać go zaworem „czopowym”, co jest trafną nazwą, ale niezbyt charakterystyczną. Próbowali nazywać go zaworem „mimośrodowym”, co jest bardziej opisowe, ale dłuższe. Inni producenci przedstawili własną nomenklaturę, a także włożyli wiele wysiłku, aby wykazać różnicę między tymi dwoma zaworami, a czasem podobieństwa, w zależności od ich ówczesnej strategii. W chwili pisania tego tekstu wydaje się, że nazwa „przepustnica o wysokiej wydajności” jest niemal powszechnie używana w odniesieniu do tych zaworów. Druga gałąź tej rodziny nie jest przepustnicami „o niskiej wydajności”, ale ogólnie określa się ją jako przepustnice „wyłożone gumą” lub „koncentryczne”. Niektóre z nich, szczególnie te, które w rzeczywistości nie są wyłożone gumą, są same w sobie dość specjalnymi zaworami.

Aby zapewnić bezpieczeństwo i wydajność różnorodnych procesów, polegamy na wydajności przepustnic. To, jak solidny jest zawór motylkowy, zależy od integralności uszczelki.

Zawór musi być w stanie wytrzymać szczególne warunki pracy danego procesu. Takie warunki dotyczą elementów korozyjnych, bardzo gorących lub pod wysokim ciśnieniem. Uszczelnienie musi być odporne na zużycie i rozdarcie podczas powtarzającego się otwierania i zamykania.

Integralność uszczelnienia zależy od zaworów motylkowych . gniazdo Dlatego należy wybrać taki, który będzie odpowiedni do warunków procesu. Z tego przewodnika dowiesz się, które gniazdo zaworu motylkowego jest odpowiednie dla danego procesu.

Co to jest gniazdo na zaworze?

Zasadniczo gniazdo zaworu to miejsce, w którym ruchomy element zaworu spoczywa w pozycji zamkniętej. W w zastosowaniach z zaworami motylkowymi , dysk spoczywa bezpiecznie na gnieździe, zamykając i uszczelniając zawór. Gniazda zaprojektowano tak, aby utrzymać uszczelkę w stanie nienaruszonym pomimo naprężeń termicznych, tarcia i uderzeń występujących w procesie.

Wybór typu gniazda zaworu

Mamy różne rodzaje przepustnice do różnych zastosowań. Rodzaj zastosowanej uszczelki przepustnicy zależy od warunków zastosowania: temperatury, ciśnienia i rodzaju medium. Więcej informacji na temat ciśnienia i temperatury tolerowanego przez zawór można znaleźć w specyfikacjach opublikowanych przez producenta.

BUNA-N (B)

BUNA-N to inna nazwa nitrylu, który jest kopolimerem kauczuku syntetycznego akrylonitrylu (ACN) i butadienu. Ze względu na swoją odporność na ścieranie, wytrzymałość na rozciąganie i niską odkształcenie po ściskaniu, kauczuk ten jest szeroko stosowanym elastomerem w przemyśle uszczelnień.

BUNA-N charakteryzuje się dużą odpornością na płyny hydrauliczne, wodę, alkohole, kwasy, oleje na bazie ropy naftowej, paliwa, smary silikonowe itp. Jednak to, co czyni go wytrzymałym, czyni go jednocześnie nieelastycznym. Temperatura znamionowa BUNA wynosi od 0 ° F do 180 ° F i jest odporna na ciepło do 225 ° F.

Materiał ten jest używany w niektórych zastosowaniach motoryzacyjnych. Jednakże BUNA-N nie nadaje się do zastosowań obejmujących acetony, ketony, chlorowane węglowodory, nitrowęglowodory lub ozon.

EPDM (E)

EPDM oznacza monomer etylenowo-propylenowo-dienowy i jest alternatywnie nazywany EPT, Nordel lub EPR. Elastomer ten jest odporny na środki ścierne, takie jak kwasy i zasady. Jest również odporny na rozdarcie i jest odporny na działanie czynników atmosferycznych i ozonu.

EPDM idealnie nadaje się do procesów obejmujących wodę, alkohole, wybielacze, glikole, ketony, fosforany, estry, chlor i inne roztwory alkaliczne. Zakres temperatur EPDM wynosi od -30°F do 225°F.

EPDM jest szeroko stosowany w systemach HVAC. Jednakże EPDM nie nadaje się do zastosowań obejmujących linie ze sprężonym powietrzem zawierającym oleje na bazie ropy naftowej, rozpuszczalniki lub oleje węglowodorowe, chlorowane węglowodory, terpentynę itp.

PTFE (P)

PTFE jest skrótem od terminu politetrafluoroetylen i jest powszechnie znany

wygrany jako teflon. Ten termoplastyczny fluoropolimer ma niskie tarcie, odporność chemiczną i właściwości ognioodporne. Teflon służy do tworzenia niektórych zaworów motylkowych o elastycznym gnieździe.

PTFE jest ekonomicznym materiałem w zastosowaniach takich jak przetwórstwo chemiczne lub ropa i gaz. Ze względu na jakość izolacji jest kompatybilny z zastosowaniami elektrycznymi. Nie należy go jednak stosować w warunkach wysokiego ciśnienia. Zakres temperatur PTFE wynosi od -50°F do 400°F.

WITON (V)

VITON jest zastrzeżoną nazwą handlową elastomeru fluorowęglowego produkowanego przez firmę Dupont. Wersja tego materiału firmy 3M jest znana jako Flourel. Elastomer ten zapewnia odporność na ciepło i chemikalia.

VITON jest odporny na kwasy mineralne i produkty węglowodorowe w stężeniu lub rozcieńczeniu. Zakres temperatur VITON wynosi od -20°F do 300°F.

Fluorowęglowodór jest stosowany w zastosowaniach obejmujących oleje naftowe, chlorowane węglowodory, roztwory soli i kwasy mineralne. Ze względu na swoją tolerancję na ciepło i odporność na korozję VITON stosowany jest do produkcji gniazd zaworów, takich jak zasuwy nożowe. Jednakże zawór ten nie jest kompatybilny z procesami, w których wykorzystuje się wodę lub parę.