Kelebek Vana Yuvası Seçim Kılavuzu

Ana türleri kelebek vanalar

Kelebek vanaların iki geniş ailesi vardır. Kısaca fark, milin valf gövdesinin merkez çizgisiyle eş merkezli mi yoksa eksantrik mi yoksa iki veya üç düzlemde merkezin biraz dışında mı olduğudur. Bu geometrik fark, çeşitli kelebek vanaların oturma ve kapanma şeklindeki farklılıklardan sorumludur. Bu iki grup, derecelendirme ve performans bakımından bir şekilde örtüşmektedir, ancak basınç derecesi ve kapatma yeteneği gibi gerçekten önemli olan operasyonel özellikler açısından bu iki valf türü oldukça farklıdır. Söylemeye gerek yok, çünkü iki vana oldukça benzer görünüyor (yani, her ikisinin de yüz yüze kısmı genellikle çok kısa ve çoğu zaman kendilerine ait ayrı flanşları yok ve her ikisinin de borunun içinde dönen bir diski var) ve ortak bir bağlantıya sahipler. Kelebek vana ismi çoğu zaman karıştırılmaktadır.

Her iki vana da, örneğin bir sürgülü vanaya göre onları tercih edilmeye değer kılan belirli özelliklere sahiptir. Ancak her ikisinin de çok belirgin bazı eksiklikleri vardır ve her tür için aynı eksiklikler yoktur. Bu ikisi arasındaki kafa karışıklığının yaygınlaştığını göstermek için, yüksek performans teknolojisinin öncülerinden biri olan bir şirket Kelebek vana pazarı, vanalarının 'kelebek vana' dışında bir şey olarak anılmasını sağlamak için 10 yıl ve reklam paraları harcadı. Uygun bir isim olmasına rağmen pek ayırt edici olmayan bir 'muylulu' valf olarak adlandırmayı denediler. Daha açıklayıcı ama daha uzun olan 'eksantrik diskli' valf olarak adlandırmayı denediler. Diğer üreticiler, o zamanki stratejilerine bağlı olarak, iki valf arasındaki farkı ve bazen benzerlikleri göstermek için büyük çaba göstermenin yanı sıra kendi isimlendirmelerini de ortaya koydular. Bu yazının yazıldığı sırada, bu vanalar için neredeyse evrensel olarak 'yüksek performanslı kelebek vana' adının kullanıldığı görülüyor. Ailenin diğer kolu 'düşük performanslı' olmayıp genel olarak 'kauçuk astarlı' veya 'eşmerkezli' kelebek vanalar olarak anılır. Bunlardan bazıları, özellikle kauçuk astarlı olmayanlar başlı başına oldukça özel valflerdir.

Çeşitli proseslerin güvenliği ve verimliliği için kelebek vanaların performansına güveniyoruz. Bir kelebek vananın ne kadar sağlam olduğu contanın bütünlüğüne bağlıdır.

Valf, herhangi bir prosesin özel çalışma koşullarına dayanabilmelidir. Bu tür koşullar aşındırıcı, aşırı sıcak veya yüksek basınçlı unsurları içerir. Contanın tekrar tekrar açılıp kapanması nedeniyle aşınma ve yıpranmaya karşı dayanıklı olması gerekir.

Mührün bütünlüğü şunlara bağlıdır: kelebek vana yuvası. Bu yüzden sürecin koşullarına uygun olanı seçmelisiniz. Bu kılavuzla hangi kelebek vana yuvasının hangi prosese uygun olduğunu öğreneceksiniz.

Valf Üzerindeki Yuva Nedir?

Temel olarak valf yuvası, valfin hareketli bileşeninin kapalı konumdayken durduğu yerdir. İçinde Kelebek vana uygulamalarında disk, vanayı kapatmak ve sızdırmaz hale getirmek için yuvaya güvenli bir şekilde oturur. Koltuklar, bir prosesin termal, sürtünme ve darbe gerilimlerine rağmen contayı sağlam tutacak şekilde tasarlanmıştır.

Valf Yatağı Tipinin Seçilmesi

Farklı türlerimiz var kelebek vanalar . çeşitli uygulamalar için Kullanılan kelebek vana contasının türü uygulama koşullarına bağlıdır: sıcaklık, basınç ve ortam türü. Bir valfin hangi basınç ve sıcaklığa dayanabileceği hakkında daha fazla bilgi için üreticinin yayınladığı teknik özelliklere bakın.

BUNA-N (B)

BUNA-N, akrilonitril (ACN) ve bütadienin sentetik kauçuk kopolimeri olan nitrilin başka bir adıdır. Aşınma direnci, çekme mukavemeti ve düşük sıkıştırma ayarı nedeniyle bu kauçuk, conta endüstrisinde yaygın olarak kullanılan bir elastomerdir.

BUNA-N, hidrolik sıvılara, suya, alkollere, asitlere, petrol bazlı yağlara, yakıtlara, silikon greslere vb. karşı oldukça dayanıklıdır. Ancak onu güçlü kılan şey aynı zamanda esnek olmamasını da sağlar. BUNA sıcaklık derecesi 0 ° F ila 180 ° F'dir ve 225 kadar ısıya dayanıklıdır.° F'ye

Bu malzeme bazı otomotiv uygulamalarında kullanılmaktadır. Ancak BUNA-N, aseton, keton, klorlu hidrokarbon, nitro hidrokarbon veya ozon içeren uygulamalar için uygun değildir.

EPDM (E)

EPDM, Etilen Propilen Dien Monomer anlamına gelir ve alternatif olarak EPT, Nordel veya EPR olarak da adlandırılır. Bu elastomer asitler ve alkaliler gibi aşındırıcılara karşı dayanıklıdır. Aynı zamanda yırtılmaya karşı dayanıklıdır ve hava şartlarına ve ozona karşı dayanıklıdır.

EPDM su, alkoller, ağartıcı, glikoller, ketonlar, fosfat, esterler, klor ve diğer alkalin çözeltileri içeren işlemler için idealdir. EPDM sıcaklık derecelendirme aralığı -30°F ila 225°F arasındadır.

EPDM HVAC sistemlerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak EPDM, petrol bazlı yağlar, hidrokarbon solventler veya yağlar, klorlu hidrokarbonlar, terebentin vb. içeren basınçlı hava hatlarını içeren uygulamalar için uygun değildir.

PTFE (P)

PTFE, politetrafloroetilen teriminin kısaltmasıdır ve genellikle

Teflon olarak. Bu termoplastik floropolimer düşük sürtünmeye, kimyasal dirence ve yangına dayanıklılık özelliklerine sahiptir. Teflon, bazı esnek oturmalı kelebek vanalar oluşturmak için kullanılır.

PTFE, kimyasal işleme veya petrol ve gaz gibi uygulamalarda uygun maliyetli bir malzemedir. Yalıtım kalitesi nedeniyle elektrik uygulamalarına uyumludur. Ancak yüksek basınç koşullarında kullanılmamalıdır. PTFE sıcaklık derecesi -50°F ile 400°F arasında değişir.

VİTON (V)

VITON, Dupont tarafından üretilen bir florokarbon elastomerinin tescilli ticari markasıdır. Bu malzemenin 3M versiyonu Flourel olarak biliniyor. Bu elastomer ısıya ve kimyasallara karşı direnç sunar.

VITON, konsantre veya seyreltilmiş mineral asitlere ve hidrokarbon ürünlerine karşı dayanıklıdır. VITON sıcaklık derecesi -20°F ile 300°F arasında değişir.

Florokarbon, petrol yağları, klorlu hidrokarbonlar, tuz çözeltileri ve mineral asitleri içeren uygulamalarda kullanılır. Isı toleransı ve korozyona karşı direnci nedeniyle VITON, bıçaklı sürgülü vana gibi vana yuvalarının imalatında kullanılır. Ancak bu vana su veya buhar içeren proseslerle uyumlu değildir.